Merhaba Okuyucular

Burada 2. Ayım  ve  durumum ilk aya nazaran daha heyecansız ve yorucu geçiyor. Sebebi ise geldiğim kurumun erasmus plus ilkelerini hiç taşımıyor ya da unutmuş olmasından kaynaklı ilgisizlik, geldiğim günden beri sadece hademelik ve angarya işler yaptım. Örnek olarak tek başı 2 ton yakacak odunu taşımam gibi ya da okulun sadece temizlik işini yapmam gibi bunu yapan sadece ben değilim bu arada. Geldiğim köyden hala dışarıya çıkamadım. İnsana hasret kaldım diyebilirim. Hafta sonu köyde ulaşım yok anlayacağınız buraya hapsolmuş gibiyim J aslında böyle sorunları dile getirdikçe bende eksik olan tam olarak bilmediğim yabancı dili öne sürüyor kuruluş sahibi Alex, ama buna rağmen Erasmus + kapsamında verilen dil desteği henüz verilmedi ve verilmeyecek gibi duruyor. Kendi çabalarımla kurs satın aldım ve devam ediyorum. Anlayacağınız geldiğim yeri tamam sevdim farklı insanlar farklı kültürler fakat düşüncem şu yönde Alex’in Erasmus+ ilkelerini kendi çıkarları doğrultusunda kullanması buraya gelen ve biz gönüllülere hak olarak verilmiş şeyleri yapmaması işi ticarete dökmüş olması bana oldukça kötü deneyim yaşattı ve yaşatıyor. Birde dünyada bir çok ülke gezmiş ve bir çok yabancı kültür tanımış olan ben şunu gözlemledim. Ülkemizin şuan ki durumundan kaynaklı olması lazım ki, kurum ab birliği vatandaşı gönüllülere farklı ab dışından gelen gönüllülere farklı bir yaklaşım sergiliyor. Yani anlayacağınız sevgili gönüllüler ve gönüllü adayları ben oldukça berbat bir deneyim yaşadım geldiğim kurumla alakalı Portekiz de ki bu kuş uçmaz kervan geçmez köye gelmiş  olmam ve bu evde kalıyor olmam sanki bana cenneti sunmuşlar gibi, umuyorum sizler gerçek bir Erasmus + ruhunu ve ilkelerini taşıyan güzel kurumlara gidersiniz ve gerçekten iyi deneyimler yaşarsınız.

Benim projem burada bitti ama mental olarak bende bittim sevgi ve saygılarımla Emre Gözüm. 

 

GÜNEŞİN MEMLEKETİ PORTEKİZ!

Merhaba okuyucular, Ben deniz ; Emre GÖZÜM 28 yaşında 10’larca ülke sayısız şehir köy belde görmüş ve gerçek anlamda GÖNÜLLÜLÜK bilincine eriştiğini düşünen biri olarak PORTEKİZ’de Uzun dönem ESC yaparak yaptığım onca faaliyeti burayla taçlandırmak istediğim için buradayım. 1 aydır Arrouquelas’da yaşıyorum. Bahçeli güzel bir evimiz var 2 keçi 2 kuzu 2 tavuk 2 ördek, ve biz gönüllüler olarak 3 Fransız 1 Ermeni ve 1 Türk iyi geçinmeye çalışıyoruz. Geldiğim ilk hafta güzel bir kültür gecesi yaptım. Soslu leblebiye bayıldılar J Ertesi günde bir mangal partisi düzenledim çocuklar kafayı yemek üzereydi o kadar alkol tükettiler ve et yediler ki en son " chef Emre Show " diye tezahürat yapıyorlardı J Güzel bir tanışma ve kaynaşma yaptığımı düşünüyorum en azından geri dönüşler öyleydi J

 Gelelim  Güneşin memleketi olarak bildiğimiz Portekiz’e memleket meğer geceleri çöl iklimi gibi buz tutuyormuş bunu deneyimleyerek öğrenmiş oldum J. Geldiğim ilk gün iş günü bahçe ve peyzaj işleriyle tanıştım 4 gün boyunca peyzajla uğraştım ve 5. Günümde ilk öğretim okulunda Çalışmaya başladım. Allahın verdiği bir sihirli bir yetenek olmalı ki okulda ki çocukları büyülemiş gibi çocukların aşırı yoğun sevgisine maruz kaldım J Harika zaman geçirip mükemmel eğleniyorduk ki, farklı bir okula transfer edildim J burada da çocuklarla inanılmaz bir iletişimimiz var okulda ki çoğu çocuk bana sarılmadan gün geçirmiyor anlayacağınız çocuklarla aram müthiş aslına bakarsanız bu kadarını bende bilmiyordum J 

Geldiğim zaman herkes gibi bazı olumsuzluklarla karşılaştım tabi ki normal şartlarda dönmeyi düşünüyordum fakat çocukların sevgisini diğer olumsuzlukları kapatıyor J Okulumuza geçenlerde Portekiz başbakanı geldi bir yumruk tokuşturup tanışma ve kısa bir diyalog kurma fırsatımız oldu. Henüz bulunduğum köyden çıkma fırsatım olmadı ilerleyen günlerde seyahat edebilirsem kültürel yazı ve fotoğraf paylaşmaya çalışacağım. Şimdilik hoşça kalın <3