Şubat Ayı (Kaçırılan Trenler, Yeni Şehirler ve Küçük Anlar)

Şubat ayı benim için tam anlamıyla bir hareket ve deneyim ayıydı. Pécsvarad 'taki günlük hayatım devam ederken ilk defa tek başıma farklı ülkerlere seyahat ettim.

Pécs’ten yola çıkıp önce Viyana'ya, ardından Prag'a gitmek benim için hem heyecan verici hem de öğretici bir deneyimdi. Yeni şehirler görmek, farklı sokaklarda yürümek ve kendime ait izler bulmak bana çok iyi geldi. Kendi başıma seyahat etmek bana hem özgürlük hem de sorumluluk duygusu kazandırdı.

Ama bu seyahatlerin en “unutulmaz” anı biraz stresliydi: Viyana’ya giderken trenimi kaçırdım. O an yaşadığım panik, “şimdi ne yapacağım?” duygusu beni çok korkutmuştu. Hepsi şu an dönüp bakınca güldüğüm ve kendimle gurur duyduğum bir anıya dönüştü. Aslında bu küçük kriz bana şunu öğretti: Her şey planladığın gibi gitmese de demek ki bir şekilde yolunu buluyorsun.

Şubat ayında sadece seyahat etmedim, günlük rutinlerime de sadık kaldım. Kindergarten’daki gönüllülüğüme devam ettim. Çocuklarla vakit geçirmek, onların enerjisini hissetmek ve küçük şeylerden nasıl mutlu olduklarını görmek bana her zaman iyi geliyor. Orada olmak bana sabrı ve anda kalmayı öğretiyor.

Aynı zamanda İngilizce derslerime de düzenli olarak devam ettim. Conversation dersleri hazırlamak ve uygulamak hem kendimi geliştirmemi sağladı hem de başkalarına katkı sunma hissi verdi. Her ders, hem benim hem de öğrenciler için küçük bir ilerleme demekti.

Şubat ayı bana şunu gösterdi: Hayat bazen planlı, bazen tamamen plansız ilerliyor. Bazen yeni bir şehir keşfediyorsun, bazen bir tren kaçırıyorsun. Ama hepsi bir araya geldiğinde bir adım daha büyüyorsun.

Yolculuk devam ediyor yeni maceralarda buluşmak üzere...